PKP Cargo chce wyjść z długów do 2027 roku. Jak planuje to zrobić?

Najważniejsze:

• PKP Cargo chce zakończyć wykonywanie układu z wierzycielami do końca 2027 r. – zamiast pierwotnie planowanego 2036 r.
• Plan łączy trzy mechanizmy: częściową spłatę gotówkową, konwersję wierzytelności na akcje i nową emisję akcji serii M i N.
• Różne grupy wierzycieli traktowane są odmiennie – warunki zaspokojenia różnią się w zależności od charakteru i wielkości wierzytelności.
• Kluczowym ryzykiem jest powodzenie emisji rynkowej: to od niej zależy, czy spółka zdobędzie gotówkę niezbędną do spłat.

PKP Cargo przedstawiło pod koniec maja 2026 roku zmienione propozycje układowe, które radykalnie skracają horyzont restrukturyzacji. Zamiast spłacać wierzycieli przez dekadę, spółka chce zamknąć ten rozdział już w ciągu półtora roku. Mechanizm jest złożony, a jego powodzenie zależy w dużej mierze od zaufania rynku kapitałowego.

Czytaj takze: TVN urządził nagonkę na zielonogórską firmę. Wyniki audytu? “Zarzuty są bezpodstawne”

Od 2036 do 2027 roku – skąd ten przełom?

Pierwotne propozycje układowe zakładały, że główna spłata zobowiązań nastąpi dopiero w 2036 roku. Jak tłumaczy wiceprezes PKP Cargo ds. restrukturyzacji Paweł Miłek, przez cały ten okres spółka pozostawałaby uczestnikiem obrotu obciążonym układem – co utrudniało dostęp do finansowania zewnętrznego, dotacji unijnych i projektów publicznych.

Nowe propozycje mają ten stan rzeczy zmienić możliwie szybko. Argumentem za przyspieszeniem jest też wartość pieniądza w czasie: według Miłka środki wypłacone wierzycielom teraz, nawet w okrojonym wymiarze, mają realnie wyższą wartość niż rata balonowa za dekadę.

Jak wygląda podział wierzycieli?

Propozycje układowe różnicują warunki zaspokojenia w zależności od charakteru i wielkości wierzytelności. Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez wiceprezesa Miłka, plan przewiduje zróżnicowane traktowanie poszczególnych grup – od pełniejszego zaspokojenia wierzycieli o mniejszych roszczeniach, przez częściowe spłaty gotówkowe i konwersje na akcje dla wierzycieli finansowych oraz podmiotów z Grupy PKP, po daleko idącą redukcję zobowiązań wobec spółek zależnych samego PKP Cargo. Ta ostatnia grupa przyjmuje na siebie największy ciężar strat z tytułu wierzytelności wobec spółki matki. Zarząd argumentuje, że odrobią one tę stratę w przyszłości, gdy PKP Cargo będzie już stabilnie funkcjonować.

Skąd weźmie się gotówka?

Centralnym elementem finansowym planu są dwie emisje akcji – seria M oraz seria N. Emisja serii N ma dostarczyć środków na pokrycie gotówkowej części spłaty dużych wierzycieli finansowych. Powodzenie całego planu sanacyjnego jest więc w znacznym stopniu uzależnione od decyzji akcjonariuszy i od tego, czy rynek uzna warunki emisji za atrakcyjne.

W związku z planowaną emisją PKP Cargo zapowiedziało zwołanie walnego zgromadzenia akcjonariuszy, na którym akcjonariusze mają podjąć stosowne uchwały. To kluczowy moment dla całego procesu restrukturyzacji – bez zgody akcjonariuszy i realnego zainteresowania rynku nowe akcje nie zostaną objęte, a gotówka niezbędna do spłat wierzycieli nie wpłynie do spółki.

Zarzut rozwodnienia i odpowiedź zarządu

Na rynku pojawiły się głosy, że realizacja planu oznacza rozwodnienie akcji, a jego koszty poniosą przede wszystkim drobni akcjonariusze. Miłek odpiera ten zarzut, wskazując, że po zakończeniu restrukturyzacji spółka odzyska dostęp do finansowania i możliwość skoncentrowania się na generowaniu wartości. Wiceprezes nie wykluczył, że w przyszłości – nawet przy większej liczbie akcji w obrocie – ich kurs może wzrosnąć, a spółka mogłaby nawet wypłacać dywidendę.

To jednak scenariusz warunkowy: jego realizacja zależy od tego, czy PKP Cargo rzeczywiście zdoła się oddłużyć, a następnie skutecznie rozwinąć działalność operacyjną.

Strategia operacyjna: intermodal i CPK

Niezależnie od kwestii finansowych, zarząd wskazuje na kierunki, w których spółka ma szukać wzrostu. Wiceprezes Miłek mówi o segmencie przewozów intermodalnych i specjalistycznych jako obszarze istotnym dla przyszłości spółki.

Wskazywany jest również kierunek związany z przewozami kruszyw na potrzeby inwestycji infrastrukturalnych, w tym związanych z projektem CPK. PKP Cargo liczy na aktywność w tym obszarze. To właśnie te segmenty mają stanowić podstawę odbudowy pozycji rynkowej PKP Cargo po wyjściu z restrukturyzacji.

Co to oznacza dla akcjonariuszy i rynku?

Dla obecnych akcjonariuszy plan oznacza konieczność podjęcia decyzji: czy wziąć udział w emisji serii N i tym samym współfinansować oddłużenie spółki, czy też dopuścić do rozmycia swojego udziału. Ci, którzy zdecydują się na zakup, stawiają na scenariusz, w którym PKP Cargo po wyjściu z restrukturyzacji stanie się atrakcyjnym podmiotem giełdowym – zdolnym do korzystania z unijnych funduszy, kontraktów publicznych i komercyjnego finansowania.

Czytaj takze: Jedyna prywatna kopalnia w Polsce zwalnia niemal całą załogę. Prawie 750 osób trafi na bruk przed świętami

Dla rynku kolejowego i logistycznego znaczenie PKP Cargo jako przewoźnika strategicznego jest niepodważalne. Spółka posiada znaczący majątek trwały i generuje przychody nawet w trakcie postępowania sanacyjnego. Kluczowe pytanie dotyczy tego, na jakich warunkach i z jaką strukturą akcjonariatu spółka wyjdzie z kryzysu.

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy akcjonariusze mają głosować nad nową emisją?
PKP Cargo zapowiedziało zwołanie walnego zgromadzenia akcjonariuszy, na którym mają zostać podjęte uchwały dotyczące emisji akcji serii M i N. Szczegółowe terminy wynikają z ogłoszenia opublikowanego przez spółkę pod koniec maja 2026 roku.

Jakie są dwie serie akcji planowane przez PKP Cargo?
Spółka planuje emisję akcji serii M oraz serii N. Obie serie pełnią różne funkcje w ramach planu restrukturyzacyjnego – pierwsza związana jest z rozliczeniami z wybranymi podmiotami, druga ma dostarczyć gotówki niezbędnej do spłaty wierzycieli finansowych.

Czytaj takze: PGE Energetyka Kolejowa zatrudni pracowników poddanych masowym zwolnieniom w PKP CARGO

Co się stanie z akcjami przejętymi przez wierzycieli w ramach konwersji?
Kwestia ewentualnych ograniczeń w obrocie akcjami obejmowanymi przez wierzycieli w ramach konwersji stanowi element szczegółowych warunków układu, które są przedmiotem postępowania restrukturyzacyjnego.