French Open

Mirra Andriejewa: od juniorskiego finału do tytułu na Rolandzie Garrosie w trzy lata

09.10.2026
Redakcja
Czas czytania: 4 minut/y

Kiedy w 2023 roku nastolatka z Krasnojarska przegrywała finał juniorskiego Australian Open, mało kto przewidywał, że niecałe trzy lata później zostanie mistrzynią French Open. Andriejewa nie potrzebowała szczęśliwego tygodnia ani spektakularnego przełomu, zbudowała karierę konsekwentnie, poziom po poziomie, aż do tytułu wielkoszlemowego zdobytego w czerwcu 2026 roku.

Najważniejsze:

  • Andriejewa zdobyła swój pierwszy tytuł wielkoszlemowy na French Open 2026, odprawiając w finale Maję Chwalińską w dwóch partiach bez straty seta
  • Przejście od juniorskiego finału Wielkiego Szlema do top 5 rankingu WTA zajęło jej zaledwie dwa lata, tempo rzadkie w historii współczesnego tenisa
  • W sezonie 2025 wygrała dwa prestiżowe turnieje rangi WTA 1000: w Dubaju oraz w Indian Wells, gdzie po drodze pokonała trzy zawodniczki z czołowej dziesiątki rankingu, w tym liderkę Arynę Sabalenkę i Igę Świątek
  • Srebrny medal olimpijski z Paryża w grze podwójnej zdobyła razem z Dianą Sznajder, reprezentując drużynę indywidualnych sportowców neutralnych
  • Tenisem wyczynowym zajmuje się również jej starsza siostra Erika, co czyni z rodziny Andriejewych jedno z ciekawszych tenisowych rodzeństw na tourze

Finał juniorski jako trampolina, nie trofeum

Historia tenisa zna dziesiątki zawodniczek, które wygrywały juniorskie Wielkie Szlemy i znikały w tłumie profesjonalnego touru. Andriejewa obrała inną ścieżkę. Przegrana w finale juniorskiego Australian Open 2023 z Aliną Korniejewą, w trzech setach, po wyrównanej walce, nie zahamowała jej rozwoju, lecz najwyraźniej go przyspieszyła.

Już rok później, w lipcu 2024, sięgnęła po pierwszy seniorski tytuł WTA Tour w Jassach, pokonując Elinę Awanesian. Tempo tej progresji jest rzadkością: wiele zawodniczek potrzebuje kilku sezonów, by przejść od juniorskich finałów do regularnych wygranych w seniorskim obiegu. Andriejewa skompresowała ten etap do dwunastu miesięcy. Dla porównania, Iga Świątek również potrzebowała czasu, by przejść od juniorskiego finału Wielkiego Szlema do pierwszego seniorskiego tytułu WTA i do pierwszego Wielkiego Szlema. Andriejewa zmieściła równoważny dystans w krótszym czasie, startując z trudniejszego pułapu wejściowego.

W lipcu 2025 roku zajmowała już 5. miejsce w rankingu singlistek WTA, najwyższe w dotychczasowej karierze. Od pierwszego tytułu WTA do miejsca w ścisłej czołówce minął zaledwie rok.

Włoski problem: trzy półfinały, jeden wzorzec

Latem 2024 roku Andriejewa i Sznajder dotarły do finału gry podwójnej podczas igrzysk olimpijskich w Paryżu. W decydującym meczu zmierzyły się z włoskim duetem Sary Errani i Jasmine Paolini i przegrały po zaciętej walce. Srebrny medal to wynik, który większość zawodniczek przyjęłaby z dumą, a sezon 2025 pokazał jednocześnie obszary, które Rosjanki konsekwentnie starały się poprawić.

Errani i Paolini zatrzymały Andriejewą i Sznajder trzykrotnie: w półfinałach Qatar Ladies Open, Internazionali d’Italia w Rzymie oraz French Open 2025. Ten sam rywal, ten sam etap turnieju, ten sam wynik. Co sprawia, że akurat ta para jest dla Rosjanek tak trudna do pokonania? Errani i Paolini grają razem od lat i reprezentują deblowy styl oparty na głębokiej komunikacji, rotacji pozycji i umiejętności wymuszania błędów na siatkę, wzorzec trudny do rozbicia dla par, które mimo wysokiego poziomu singla nadal budują wspólne mechanizmy. Andriejewa i Sznajder wygrały natomiast wspólnie turniej w Miami 2025, co dowodzi, że potencjał jest bezsprzeczny. Włoska para pozostaje jednak ich nierozwiązanym równaniem.

Sezon 2025: jak się wygrywa z najlepszymi

Rok 2025 pokazał dwa oblicza Andriejewej. Pierwsze: potrafi przegrywać z liderką rankingu i nie tracić rytmu. Sabalenka wyeliminowała ją zarówno w półfinale turnieju w Brisbane, jak i w czwartej rundzie Australian Open. Andriejewa odpowiedziała ofensywnie, wygrała kolejno dwa turnieje rangi WTA 1000, w Dubaju oraz w Kalifornii.

Drugie oblicze dotyczy bezpośrednio polskiego tenisa. W turnieju w Kalifornii Andriejewa pokonała po drodze trzy tenisistki z czołowej dziesiątki rankingu, w tym Sabalenkę jako liderkę oraz Świątek jako drugą w zestawieniu. To nie była jednorazowa wpadka Polki, to sygnał, że Andriejewa nauczyła się wygrywać mecze, które jeszcze rok wcześniej były poza jej zasięgiem. Pytanie dla Świątek brzmi nie tyle, czy Rosjanka jest zagrożeniem, ile jak często będzie ją zatrzymywać w najbliższych sezonach.

W dalszej części sezonu 2025 Andriejewa dotarła do ćwierćfinałów w Madrycie, Rzymie, French Open, Bad Homburgu i na Wimbledonie. Pięć ćwierćfinałów w pięciu różnych turniejach, na trzech różnych nawierzchniach, to dowód na wszechstronność gry i solidna odpowiedź na pytanie, czy jej sukcesy były jednorazowym błyskiem formy.

Roland Garros 2026: dominacja, nie przypadek

Triumph z 6 czerwca 2026 roku, tytuł zdobyty po zwycięstwie nad Chwalińską w dwóch wyrównanych partiach bez straty seta, nie wziął się znikąd. Andriejewa konsekwentnie przebijała się do późnych etapów największych turniejów i wygrywała z rywalkami z top 10. Finał na Rolandzie Garrosie był logicznym zwieńczeniem tego wzorca, nie szczęśliwym trafem.

Z perspektywy Chwalińskiej: samo dotarcie do finału wielkoszlemowego to historyczne osiągnięcie w karierze Polki. Wynik meczu wskazuje jednak, że różnica poziomów między obiema zawodniczkami była wyraźna. Andriejewa nie zdobyła tytułu po ciężkiej walce, wygrała pewnie, co w tenisie oznacza zawodniczkę będącą w szczytowej formie i w pełni gotową na tę okazję.

Co Chwalińska i Świątek mogłyby wynieść z obserwacji kariery Andriejewej? Przede wszystkim wzorzec budowania sezonu: regularne ćwierćfinały i półfinały w dużych turniejach, zwycięstwa nad trudnymi rywalkami zanim nadejdzie wielki finał, konsekwentna obecność w czołówce przez wiele miesięcy z rzędu. To nie jest strategia jednego tygodnia, to wielomiesięczna praca przekładająca się na jeden punkt kulminacyjny.

KategoriaLiczba finałówBilans (wygrane–przegrane)Skuteczność
Gra pojedyncza, turnieje WTA86–275%
Gra podwójna, turnieje WTA53–260%
Finały turniejów ITF (singiel)76–186%

Dla porównania: skuteczność finałowa na poziomie 75% w turniejach WTA oznacza zawodniczkę, która docierając do decydującego meczu, wychodzi z niego zwycięsko trzy razy na cztery. To wskaźnik charakterystyczny dla tenisistek regularnie dominujących w swoich turniejach, a nie trafiających do finałów przypadkowo.

W 2025 roku rosyjskie władze uhonorowały Andriejewą Orderem za zasługi dla Ojczyzny pierwszego stopnia.

Najczęściej zadawane pytania

Czy Andriejewa może wygrać Wimbledon?

W sezonie 2025 dotarła do ćwierćfinału Wimbledonu, wygrywając po drodze mecze na trawie. Ćwierćfinał to nie finał, ale porównując jej trajektorię na kortach ziemnych, od ćwierćfinału French Open 2025 do tytułu rok później, schemat szybkiej progresji jest powtarzalny. Trawa to nawierzchnia z własną specyfiką, jednak Andriejewa udowodniła już, że jej gra nie jest jednorodna. Kolejne sezony pokażą, czy wimbledońska droga pójdzie w podobnym kierunku.

Dlaczego Errani i Paolini są tak trudnym rywalem dla Andriejewej i Sznajder?

Włoszki trzykrotnie w 2025 roku zatrzymały tę parę na etapie półfinału. Errani i Paolini grają razem od lat, co przekłada się na głęboko zakorzenioną komunikację, przewidywanie ruchów partnerki i umiejętność wymuszania błędów poprzez grę wariantową przy siatce. Para Andriejewa–Sznajder ma udowodniony potencjał, tytuł w Miami to dowód, ale przeciwko Włoszkom konsekwentnie brakuje im rozwiązania taktycznego. To różnica między deblowym doświadczeniem a deblowym talentem.

Gdzie Andriejewa stoi w rankingu po tytule na French Open 2026?

W lipcu 2025 roku zajmowała 5. miejsce w rankingu singlistek WTA. Tytuł wielkoszlemowy zdobyty w czerwcu 2026 to jeden z najwyżej punktowanych wyników w całym cyklu WTA, co oznacza automatyczny skok w górę tabeli. Bilans finałowy, sześć zwycięstw singlowych na osiem finałów WTA, wskazuje na zawodniczkę, która docierając do czołowych rund, regularnie zamienia je na punkty i tytuły. Wejście do ścisłego TOP 3 po Rolandzie Garrosie 2026 jest statystycznie prawdopodobne.

Źródło: Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0)

Masz temat, o którym powinniśmy napisać? Skontaktuj się z nami!
Opisujemy ciekawe sprawy nadsyłane przez naszych czytelników. Napisz do nas, opisz dokładnie fakty i prześlij wraz z ewentualnymi załącznikami na adres: redakcja@pkb24.pl.
REKLAMA
REKLAMA