Łukasz Kadziewicz: od wicemistrzostwa świata do śniadaniówki

Łukasz Kadziewicz to jeden z niewielu polskich siatkarzy swojego pokolenia, których rozpoznawalność nie skończyła się wraz z karierą sportową. Wicemistrz świata z 2006 roku dziś działa w mediach: komentuje sport i pojawia się w różnych formatach telewizyjnych.

Najważniejsze:

• Kadziewicz reprezentował Polskę w latach 2001–2009, zdobywając wicemistrzostwo świata w 2006 roku i dwukrotnie uczestnicząc w igrzyskach olimpijskich.
• W 2005 roku dyscyplinarnie odsunięto go od kadry narodowej, wraz z dwoma innymi reprezentantami, z powodu łamania zasad sportowego stylu życia. Rok później był już wicemistrzem świata.
• Po zakończeniu kariery w 2015 roku zbudował trwałą obecność w mediach: od eksperta siatkarskiego w Polsacie po aktywność dziennikarską i prezenterską na kilku antenach.
• Karierę klubową prowadził w kilku krajach, w Polsce, Rosji, Włoszech, Katarze, na Białorusi, co wyróżniało go na tle większości polskich siatkarzy tamtej epoki.

Siatkarska kariera: medal, kara i powrót

Kadziewicz urodził się 20 września 1980 roku w Dobrym Mieście. Siatkówkę zaczął trenować jako dwunastolatek w lokalnych klubach, zanim trafił do AZS-u Olsztyn, gdzie ukształtował się jako środkowy. W reprezentacji Polski zadebiutował w 2001 roku i przez niemal dekadę rozegrał w jej barwach 178 spotkań.

Szczyt kariery reprezentacyjnej przypadł na rok 2006: Polska zdobyła wicemistrzostwo świata, a Kadziewicz indywidualnie uplasował się na drugim miejscu w klasyfikacji najlepiej serwujących zawodników turnieju oraz na siódmym w zestawieniu blokujących. Wcześniej, w 2004 i 2008 roku, uczestniczył w igrzyskach olimpijskich, oba razy Polska kończyła rywalizację na etapie ćwierćfinałowym.

Droga do tego sukcesu wiodła przez poważny kryzys. W 2005 roku federacja odsunęła go od reprezentacji, razem z dwoma innymi zawodnikami kadry, za naruszenie zasad sportowego trybu życia. Kara obowiązywała przez większą część roku. W ówczesnych realiach polskiej siatkówki był to krok bezprecedensowy: publicznie napiętnowano zawodników, od których spodziewano się modelowej postawy. Źródła nie opisują, jak środowisko siatkarskie i media zareagowały na tę decyzję, ale samo ogłoszenie zawieszenia trzech reprezentantów jednocześnie musiało być wydarzeniem, które wstrząsnęło polskim sportem. To, co nastąpiło po zdjęciu kary, przeszło jednak wszelkie oczekiwania: powrót do kadry, wicemistrzostwo świata i kilka nagród indywidualnych. Kadziewicz jest jednym z nielicznych zawodników, którzy po tak głośnej dyscyplinarce osiągnęli szczytowy wynik w karierze reprezentacyjnej.

W 2007 roku doznał kontuzji, pęknięcie jednej z kości śródstopia wykluczyło go z turnieju prekwalifikacyjnego do igrzysk w Pekinie, ale ostatecznie znalazł się w składzie olimpijskim. Karierę reprezentacyjną zakończył w 2009 roku.

Kariera klubowa: kilka krajów, wiele lat w ruchu

Mobilność klubowa Kadziewicza jest imponująca nawet jak na standardy europejskiej siatkówki. Po AZS-ie Olsztyn trafił do Rosji, potem grał w Polsce, Włoszech, znów w Rosji, Katarze, na Białorusi i ponownie w Polsce. Taki zasięg geograficzny świadczy o tym, że przez znaczną część kariery był postrzegany jako zawodnik wart sprowadzenia z zagranicy, nie każdy środkowy otrzymuje propozycje z kilku lig jednocześnie.

Jednocześnie lista osiągnięć klubowych jest zdominowana przez srebra, a nie złota: wicemistrzostwo Rosji z Lokomotiwem Biełgorod, srebra w rozgrywkach ligowych w innych krajach. Widać wyraźny kontrast z karierą reprezentacyjną, która przyniosła mu bardziej konsekwentny prestiż: reprezentacja dawała mu sukcesy i nagrody indywidualne, kluby, przygodę i zasięg, rzadziej mistrzostwo.

Epizody zagraniczne bywały też wynikiem okoliczności, a nie tylko wyboru. Włoski Sparkling Mediolan ogłosił bankructwo, co zmusiło go do szybkiej zmiany otoczenia. Krótki kontrakt z katarskim Al Arabi Ad-Dauha otworzył mu drzwi do klubowych mistrzostw świata. Karierę zakończył w 2015 roku w Cuprum Lubin.

Osiągnięcia, reprezentacja vs. kluby

Najważniejsze sukcesy reprezentacyjne i klubowe wyglądają następująco:

• Reprezentacja: wicemistrzostwo świata (2006), dwukrotny udział w igrzyskach olimpijskich (2004, 2008), czwarte miejsce w Lidze Światowej (dwukrotnie: 2005 i 2007)
• Kluby: wicemistrzostwo Rosji z Lokomotiwem Biełgorod, srebrne medale w rozgrywkach ligowych w innych krajach

Wniosek nasuwa się sam: w reprezentacji Kadziewicz regularnie zbliżał się do szczytu i raz na nim stanął, w klubach zbierał srebra na kilku różnych rynkach. To portret zawodnika cenionego, lecz rzadko będącego filarem drużyny sięgającej po pierwsze miejsce.

Druga kariera: od eksperta do śniadaniówki

Gdy w 2015 roku Kadziewicz kończył karierę sportową, podjął pracę komentatora i eksperta siatkarskiego w Polsacie. Równolegle, wspólnie z dwoma współpracownikami, powołał do życia Akademię Siatkówki. Zaczął też pisać felietony do cotygodniowego dodatku sportowego dołączanego do Przeglądu Sportowego, a wcześniej, jeszcze jako aktywny zawodnik, prowadził magazyn Kadziu Project przy Polsat Sport, poświęcony kulisowej stronie pracy reprezentacji mężczyzn.

W 2017 roku ukazała się jego autobiografia zatytułowana Kadziu. Siatkówka & Rock’n’Roll, wydana przez jedno z dużych polskich wydawnictw.

To trajektoria, którą trudno uznać za przypadkową. Kadziewicz konsekwentnie poszerzał swój medialny zasięg poza komentarz sportowy. Spośród polskich siatkarzy jego pokolenia niewielu przeszło podobną drogę, większość pozostała w orbicie sportu jako trenerzy, działacze lub eksperci ograniczeni do jednej stacji.

Życie prywatne

Kadziewicz dorastał w Dobrym Mieście. Studiował pedagogikę na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie.

Najczęściej zadawane pytania

Co stało za zawieszeniem Kadziewicza w 2005 roku i czy przekreśliło to jego karierę?

Federacja odsunęła go od reprezentacji, razem z dwoma innymi zawodnikami kadry, za nieprzestrzeganie zasad sportowego stylu życia. Kara obowiązywała przez większą część 2005 roku. Rok później Kadziewicz był już w składzie drużyny, która zdobyła wicemistrzostwo świata, a on sam odebrał nagrody indywidualne za serwis i blok. Zawieszenie nie tylko nie zakończyło jego kariery reprezentacyjnej, ale poprzedza jej absolutny szczyt.

Dlaczego Kadziewicz grał w tak wielu krajach?

Źródło nie podaje wszystkich motywów. W jednym przypadku, włoskim, przyczyną była upadłość klubu, która wymusiła zmianę. Kontrakt katarski był krótkoterminowy i wiązał się z udziałem w klubowych mistrzostwach świata. Ogólnie rzecz biorąc, skala jego zagranicznych angaży sugeruje, że przez znaczną część kariery był traktowany jako zawodnik wart ściągnięcia z zewnątrz, choć złotych medali na poziomie klubowym nie zdobył nigdzie.

Co oznacza dla Kadziewicza przejście z Polsatu do Pytania na śniadanie?

Źródło nie komentuje tej zmiany wprost. Faktem jest, że Polsat Sport to platforma sportowa, a program śniadaniowy to format ogólnopolski skierowany do szerokiej, zróżnicowanej widowni. Oznacza to wyjście poza publiczność fanów siatkówki i wejście w zasięg widzów, dla których sport nie jest głównym tematem dnia.

Jakie nagrody indywidualne zdobył Kadziewicz w trakcie kariery?

Na mistrzostwach świata w 2006 roku był drugi wśród najlepiej serwujących zawodników turnieju i siódmy wśród blokujących.

Fot. Fryta 73 / Wikimedia Commons (CC BY-SA 2.0)